Zajęcia adaptacyjne
Program adaptacyjny przeznaczony jest dla które po raz pierwszy stykają
się z przedszkolem. Jego głównym celem jest złagodzenie bólu rozstania z rodzicem poprzez działania zmierzające do szybszej i łagodniejszej
adaptacji.
Trójstopniowa metoda usamodzielniania się dzieci:
- na początku w zajęciach wraz z dzieckiem uczestniczy rodzic, wspierając je w zabawie w gronie rówieśników;
- następnie rodzic staje się obserwatorem pracy dziecka w grupie, pod kierunkiem nauczyciela lub psychologa,
- dzieci uczestniczą w zajęciach samodzielnie (bez rodziców), wraz z nauczycielem prowadzącym. W ten sposób dzieci, zupełnie naturalnie i bezboleśnie, stają się gotowe do samodzielnej zabawy i pracy, która to gotowość pomaga rozpocząć dobry start w edukacji przedszkolnej.
NASZE RADY, jak przygotować dziecko do przedszkola:
- Czytanie opowiadań, których bohaterowie chodzą do przedszkola.
- Oglądania Domowego Przedszkola w TV z odpowiednim komentarzem.
- Rozmowy o przedszkolu ze znajomym dzieckiem, które lubi chodzić do przedszkola.
- Opowieści rodziców jak to było, gdy oni chodzili do przedszkola.
- Uświadomienie dziecku zalet przedszkola – wielu nowych kolegów do zabawy, dużo zabawek, wychowawczyni, która zna ciekawe zabawy, wierszyki i piosenki (ale bez przesady, nie chcemy przecież, żeby potem się rozczarowało).
- Poinformowanie dziecka dlaczego będzie chodzić do przedszkola (np. bo mama musi iść do pracy i rodzice zdecydowali, że w przedszkolu dziecko będzie miało najlepszą opiekę; niektóre dzieci przyjmują argument, że mama chodzi do pracy, tata chodzi do pracy i dziecko ma swoją pracę, czyli przedszkole).
- Zapoznanie z przedszkolem – oglądanie ogródka, sal, zabawek, krótki kontakt z przyszłą wychowawczynią i dziećmi, omówienie planu dnia i przedszkolnych zwyczajów.
- Wspólne kupowanie ręczniczka dla przyszłego przedszkolaka. Ćwiczenie z dzieckiem samoobsługi! Dotąd było tak, że mama lepiej znała potrzeby dziecka niż ono same, reagowała nie tylko na słowa, ale i na gesty. W nowej sytuacji dziecko często ma problem żeby wyartykułować swoje potrzeby, dlatego ważne jest aby umiało (a chociaż podejmowało próby), by je zaspokoić. Dużo łatwiej adaptują się dzieci samodzielne, niż te zależne od dorosłych.
Dziecko powinno być przygotowywane stopniowo, nie róbmy wszystkiego na raz, rozciągnijmy ten proces w czasie, aby mogło oswoić się z myślą o tym, że pójdzie do przedszkola.